Samogitië, in het westen van Litouwen, is in de klassieke Europese zin geen grote historische wijnstreek, maar wekt wel steeds meer belangstelling in de Baltische wijnwereld. Het koele klimaat, gekenmerkt door de invloed van de Oostzee, stelt de wijnstok voor veeleisende omstandigheden: korte groeiseizoenen, strenge winters en een rijpheid die soms moeilijk te bereiken is. Deze beperkingen sturen de productie vanzelf in de richting van koudebestendige druivenrassen en lichte, levendige en aromatische wijnstijlen.
De wijnbouw blijft er kleinschalig en is nog volop in ontwikkeling, gedragen door gepassioneerde producenten die experimenteren met nieuwe praktijken die zijn aangepast aan het lokale terroir. De gevarieerde bodems, vaak zanderig of kleiachtig afhankelijk van het gebied, kunnen verschillende expressies opleveren, ook al is de wijnidentiteit van de regio nog in opbouw. Men vindt er vooral kleine domeinen, die meer gericht zijn op ambachtelijke kwaliteit dan op grote volumes.
Voor de liefhebber die zijn wijnkelder beheert, zijn de wijnen van Samogitië vooral een regionale curiositeit en een kennismaking met opkomende wijngebieden van Noord-Europa. Ze verdienen het om gevolgd te worden om hun originaliteit, hun zeldzaamheid en hun vermogen om de evolutie van wijn in klimaatzones die nog weinig worden verwacht te illustreren.